Onlarca dosyada karşılaştığım durumlardan, mevzuat değişikliklerinden ve üreticilerle yaptığım görüşmelerden notlar. Genel-geçer bilgi yerine, uygulamada işe yarayanı yazmaya çalışıyorum.
MDR konuşulurken hep aynı manzara: salonda üreticilerin yüzü hafif gergin, danışmanların yüzü uykusuz. Çünkü MDR, eski direktife göre yalnızca daha karmaşık değil — bambaşka bir paradigma.
Bir asansör dosyasının üç kapağı vardır: kabini imal edenin, güvenlik aksamını üretenin ve binaya montajı yapanın. Hangi kapakta hangi sorumluluk var — saha mühendisinin bile çoğu zaman karıştırdığı bir konu.
İş güvenliği eldiveni ile düşmeye karşı koşum takımı arasındaki uçurumu kavramadan KKD süreci anlaşılmıyor. Birinin dosyası iki klasör, diğerinin ki bir raf. Aradaki fark, kategoridedir.
Telefonun öbür ucundan ilk soru çoğu zaman aynı: 'Hocam, CE belgesi ne kadar?' Verebileceğim en dürüst cevap şu: bağlıdır. Neye bağlı olduğunu yazmadan rakam vermek size haksızlık olur.
Makine üreticileriyle son aylarda yaptığım toplantılarda en sık karşılaştığım soru şu: '2006/42/AT bitti mi, bitmedi mi?' Cevap kısa: bitiyor, ama söylendiği gibi yarın değil.
Bir fabrikada panoyu açtığımda gözüm önce CE işaretine takılır. Çünkü o iki harfin arkasında, görünür bir etiketten çok daha kalın bir hikâye yatıyor.
Üretici toplantılarında en sık duyduğum cümle şu: 'Hocam, biz bu CE işini bir an önce halledelim.' Acelesi olanın bilmediği şey, sürecin sandıkları yerden değil çoğu zaman bambaşka bir yerden başladığıdır.
